Franciszek Starowieyski (1930-2009), Popiersie mężczyzny [Szablowski] w barokowym kostiumie/zbroi [FRANCISZEK STAROWIEYSKI - POLSKA - XX WIEK - BAROK- RYSUNEK - OŁÓWEK - BIAŁY TUSZ - POLSKA SZKOŁA PLAKATU-FANTASMAGORIE]

Ołówek i biały tusz na papierze.
Wymiary rysunku: 29,5 × 21 cm.
Wymiary passe-partout: 40 × 30 cm.
Kompozycja przedstawia ujętego z profilu, zwróconego w lewo mężczyznę o wyrazistych, nieco przerysowanych rysach twarzy: wydatnym nosie, cofniętej linii włosów i mocno zaznaczonym uchu. Postać odziana jest w fantastyczny kostium/historyczną zbroję. Wysoki kołnierz/obojczyk oraz rozbudowane naramienniki zostały skonstruowane z układu zachodzących na siebie pasów, łusek, kratownic i kolistych elementów przypominających części mechanizmu.
Sylwetkę budują energiczne, wielokrotnie prowadzone kreski ołówka. Gęste szrafowanie modeluje twarz, kostium i tło, podczas gdy biały tusz służy wydobyciu wybranych świateł oraz szczegółów. Za głową widoczne są swobodne, spiralne i promieniste linie, nadające kompozycji ruch oraz charakter ornamentalno-groteskowy. Monumentalna poza bohatera została zestawiona z karykaturalnym potraktowaniem fizjonomii – rozwiązaniem typowym dla fantastycznego imaginarium Starowieyskiego, łączącego inspiracje barokiem, dawnym kostiumem, anatomią i formami mechanicznymi. Napis artysty w dolnej części "SZABLOWSKI".
W prawym dolnym narożniku znajduje się okrągła pieczęć z wiązanym monogramem artysty i napisem w otoku:
„Z rysunków Franciszka Starowieyskiego”.
Analogiczne pieczęcie występują na pracach pochodzących ze spuścizny i zespołu rysunków artysty. Domy aukcyjne opisują je jako pieczęcie z facsimile wiązanego monogramu Starowieyskiego. Sama pieczęć dokumentuje pochodzenie pracy z zespołu jego rysunków, nie jest jednak równoznaczna z oddzielnym certyfikatem autentyczności wystawionym przez rodzinę artysty.
Franciszek Andrzej Bobola Biberstein-Starowieyski, używający również pseudonimu Jan Byk (Bratkówka koło Krosna, 8 lipca 1930 – Warszawa, 23 lutego 2009), był polskim rysownikiem, malarzem, grafikiem, plakacistą, ilustratorem, kaligrafem i scenografem. Pochodził z rodziny szlacheckiej pieczętującej się herbem Biberstein. W latach 1949–1952 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Wojciecha Weissa i Adama Marczyńskiego, następnie kontynuował naukę w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 1955 roku uzyskał dyplom w pracowni Michała Byliny.
Od lat 60. XX wieku należał do czołowych przedstawicieli polskiej szkoły plakatu. Tworzył plakaty filmowe i teatralne, ilustracje książkowe, scenografie oraz rozbudowane kompozycje rysunkowe. Jego sztukę wyróżniały mistrzostwo kreski, fascynacja kulturą XVII wieku, barokowa teatralność, groteska oraz łączenie form anatomicznych z roślinnymi, zwierzęcymi i mechanicznymi. Artysta zrealizował około trzystu plakatów, pracując przez wiele lat naprzemiennie w Warszawie i Paryżu.
Od 1980 roku organizował autorskie Teatry Rysowania – publiczne, trwające kilka dni spektakle twórcze, podczas których na oczach widzów powstawały monumentalne kompozycje. Istotną częścią jego artystycznej autokreacji było symboliczne utożsamianie się z siedemnastowiecznym przodkiem; z tego powodu niejednokrotnie datował swoje prace, cofając rzeczywistą datę ich wykonania o trzysta lat.
Rysunek oprawiony w czerwone passe-partout.
Stan zachowania: jak na zdjęciach.