Wojciech Fangor, Bez tytułu, 1957

Technika: olej, papier kremowy
Wymiary: 20,5 x 15 cm
sygn. na odwrocie: Fangor 57

Dodatkowe opłaty: +5% / 3% Droit de suite

Pochodzenie: Waldemar Andzelm Collection

Literatura: Fangor. Tożsamość i przeobrażenia. Kolekcja Andzelm Gallery 3, [wyd.] Apostolicum, Ząbki 2006, s. 16

Wystawiany: Tożsamość i przeobrażenia, Andzelm Gallery, Lublin, 1 IX – 1X 2006.

Biogram:
ur. 15 listopada 1922 w Warszawie, zm. 25 października 2015 w Warszawie
Malarz, rysownik, rzeźbiarz i plakacista. Współtwórca Polskiej Szkoły Plakatu.

W czasie II wojny światowej Wojciech Fangor przebywał w Warszawie i studiował prywatnie u Tadeusza Pruszkowskiego i Felicjana Szczęsnego Kowarskiego. W 1946 roku otrzymał zaocznie dyplom Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w latach 1953–1961 pracował jako docent.

Artysta tworzył malarstwo zarówno figuratywne, jak i abstrakcyjne. Jego plakat z 1953 roku uznawany jest za przełomowy w dziejach Polskiej Szkoły Plakatu. Z kolei w 1958 stworzył pierwszą w sztuce światowej instalację przestrzenną.
Na początku lat 60. zasłynął abstrakcyjnymi obrazami, dającymi wrażenie ruchu, bliskie sztuce op-art. Jego eksperymenty malarskie były prekursorskie nie tylko w polskiej, ale i w światowej sztuce – artysta jako jedyny Polak miał swoją indywidualną wystawę w nowojorskim Muzeum Guggenheima (1970). Przez prawie połowę swojego życia mieszkał w Stanach Zjednoczonych. Prowadził działalność pedagogiczną na uniwersytetach w Anglii i USA. Jego prace znajdują się w największych kolekcjach na świecie.
(źródło: culture.pl)