Frederic Delanglade (1907-1970)
Byki, lata 60.
litografia barwna/papier, 50.5 x 65 cm
sygn. p.d.: Delanglade 23/30
Fascynujący się badaniami psychiatrycznymi i psychoanalitycznymi nad rolą nieświadomości oraz snu w życiu psychicznym, a także twórczością artystyczną osób chorych psychicznie, Frédéric Delanglade dołączył do ruchu surrealistycznego w 1933 roku.
W 1939 roku zorganizował wystawę zatytułowaną Sen w sztuce i literaturze (fr. Le Rêve dans l'art et la littérature), na której wiele miejsca poświęcił malarzom surrealistycznym, takim jak Victor Brauner, Óscar Domínguez, Esteban Francès, Jacques Hérold, André Masson, Matta, Gordon Onslow-Ford, Wolfgang Paalen, Kurt Seligmann, Yves Tanguy, Raoul Ubac, Remedios Varo i Delhy Tejero.
Wzięty do niewoli podczas niemieckiej ofensywy w czerwcu 1940 roku, uciekł i dołączył w willi Air-Bel w Marsylii do pisarzy André Bretona i Victora Serge'a oraz malarzy Maxa Ernsta, Massona, Domingueza, Braunera i Wifredo Lama. Wszyscy oni czekali na wizę do Ameryki, która pozwoliłaby im uciec przed policją Vichy i nazistowskimi Niemcami. Delanglade brał udział we wspólnych zabawach, takich jak rysowane „wykwintne trupy” (fr. cadavres exquis), oraz w tworzeniu Gry Marsylskiej (fr. Jeu de Marseille) opartej na zasadach tarota marsylskiego.
W 1943 roku ukrywał się w Rodez u swojego przyjaciela, doktora Gastona Ferdière'a, który kierował wówczas szpitalem psychiatrycznym, gdzie przebywał Antonin Artaud. Po wyzwoleniu powrócił do Paryża.
W 1946 roku Frédéric Delanglade był głównym wykonawcą wielkiego „kolektywnego” fresku w sali lekarskiej (strażnicy) szpitala Sainte-Anne w Paryżu, który został zniszczony podczas okupacji. W projekcie wzięli udział m.in. Francis Bott, Oscar Dominguez, Maurice Henry, Jacques Hérold, Marcel Jean i Manuel Viola.
W 1947 roku, na prośbę André Bretona, stworzył jeden z Dwunastu Ołtarzy na Międzynarodową Wystawę Surrealizmu w Galerii Maeght i nadał spójność graficzną surrealistycznej talii kart, która miała zostać wówczas wydana.
Współtworzył ilustracje do Apokalipsy świętego Jana wraz z Salvadorem Dalí, Bernardem Buffetem i Jeanem Cocteau w książce prezentowanej jako najdroższa na świecie.
Regularnie korespondował z kilkoma pisarzami, w tym z Marguerite Yourcenar.
Jako miłośnik Lewisa Carrolla skomponował utwór À Lys – oniryczną dygresję na temat Alicji w Krainie Czarów. Zilustrował także dzieło Henry'ego de Montherlanta Le Bestiaire céleste.
Sprzedaż kolekcji André Bretona pozwoliła na ponowne odkrycie tego surrealisty.
