Fernand LEGER (1881 - 1955), Muzykanci (Les Musiciens)1975 (1920)

Litografia barwna według rysunku z 1920 r.; papier 35 x 35 cm w świetle passe-partout, oprawiony w ramę wymiarach 49 x 49 cm; sygn. na płycie „ F.L. 20” p.d.;
Wydawca: Galerie Berggruen we współpracy z Nadia Leger ( z domu Wanda Chodasiewicz-Grabowska), litografowana w Paryskim warsztacie Desjobert (istniejącym od XIX wieku, który był ulubionym miejscem największych: od Picassa po Dalego).
Prezentowana na wystawie pod tytułem „Oleje lekkie, akwarele i rysunki” w galerii Berggruen w 1975 roku.
Joseph Fernand Henri Léger (ur. 4 lutego 1881 w Argentan, zm. 17 sierpnia 1955 w Gif-sur-Yvette) – francuski malarz związany z kubizmem, grafik, rzeźbiarz, artysta ceramik i reżyser filmowy.
Léger nie był artystą "nawiedzonym". Kochał miasto, maszyny, fabryki i zwykłych ludzi. Nazywano go "tubistą" (od francuskiego tubisme), bo zamiast malować realistyczne postacie, budował je z form przypominających rury, cylindry i części maszyn. Léger był tak zafascynowany maszynami, że kiedyś powiedział, iż "skład lokomotywy jest piękniejszy niż naga kobieta w muzeum". Od około 1910 roku tworzył w charakterystycznym stylu, komponując abstrakcyjne i półabstrakcyjne prace z formami cylindrycznymi. Postać człowieka ograniczał do czystego kształtu. Formy mechaniczne w jego pracach są stałymi elementami, np. w projektach dla Baletu Szwedzkiego (1921–1922), freskach (takich jak polichromia stadionu w Brukseli, 1935), a także w abstrakcyjnym filmie Ballet mécanique 1924 z muzyką George’a Antheila.
Muzykanci (Les Musiciens) to jeden z jego ukochanych tematów, muzyka to dla niego matematyka i porządek, czyli to, co w sztuce cenił najbardziej. Akordeonista i kontrabasista to postacie wyjęte prosto z paryskich ulic lub robotniczych barów.
Jego uczennicą, od 1948 roku asystentką, a od 1952 roku żoną była Nadia Léger (1904–1982, wcześniej pod nazwiskiem Wanda Chodasiewicz-Grabowska)