Pierre Auguste Renoir (1841-1919), Naga kobieta wśród drzew, 1906 z serii Femme nue couchée / Le Repos z około 1906-1910 roku), 1919

Akwaforta barwna na tincie na papierze Arches o wysokiej gramaturze, 20 x 24 cm (odcisk płyty),
oprawiona w złotą ramę 40 x 44 cm,, sygn. na płycie p.d.: Renoir; l. d.: sucha pieczęć wydawcy „A. VOLLARD (…) ESTATE”. Dołączony oryginalny certyfikat Ambroise Vollard Estate podpisany osobiście przez Marie Sebastien - spadkobiercę Vollarda.

Ambroise Vollard był wpływowym francuskim marszandem, wydawcą i kolekcjonerem sztuki, który odkrył dla świata talent takich artystów jak Paul Cézanne, Pablo Picasso czy Henri Matisse. Słynął z ogromnego wyczucia rynku oraz inicjowania powstawania unikalnych teki graficznych, zamawiając ryciny bezpośrednio u czołowych impresjonistów i postimpresjonistów. Vollard w latach 1900–1910 namówił starzejącego się i cierpiącego na reumatoidalne zapalenie stawów Renoira do stworzenia serii grafik (akwafort, suchej igły i litografii). Tytuł tej konkretnej pracy to Femme nue couchée (tournée à droite) z około 1906 roku. Nietypowa anatomia i proporcje na tym obrazie to efekt kilku czynników: Zmiana stylu na „monumentalny”: W późnym okresie Renoir odszedł od delikatnego, pełnego szczegółów impresjonizmu. Zamiast tego zafascynował się klasyką, rzeźbą i wykończeniami przypominającymi starożytne fryzy. Chciał, by ciała kobiet wyglądały jak potężne, ponadczasowe rzeźby stopione z naturą – dlatego nos, ramiona i nogi są tak masywne, a ciało wydaje się wręcz przerysowane. Ze względu na skurczone dłonie artysta miał trudności z wypracowywaniem drobnych detali anatomicznych a praca w twardym metalu była dla schorowanego artysty wyjątkowo trudna fizycznie.
Płytę miedzianą wyrytą przez Renoira przejął Vollard, stała się jego własnością. W 1919 roku Ambroise Vollard opublikował książkę o życiu i twórczości Renoira. „La Vie et Oeuvre de Pierre Auguste Renoira”. Książka została wydrukowana w limitowanym nakładzie 1000 egzemplarzy. Po II wojnie światowej z pierwotnego tysiąca egzemplarzy pozostało jedynie sześć egzemplarzy tej książki. W 1986 roku spadkobiercy Vollarda odkryli miedziane płyty w piwnicy wiejskiego domu na obrzeżach Paryża i postanowili stworzyć the Ambroise Vollard Collection oraz udostępnić je w formie nowej edycji po raz pierwszy od 1919 roku. Zgodnie z treścią certyfikatu każda akwaforta została odbita ręcznie.
Oryginał obrazu znajduje się w National Museum of Western Art w Tokyo.