drzeworyt barwny, tusz, papier, 28,5 x 41 cm (wymiar papieru), sygnatura artysty, napisy w jęz. japońskim na prawym marginesie - od góry tytuł serii, poniżej tytuł drzeworytu. Jest to oryginalny drzeworyt z pierwszego wydania, opublikowanego w latach 1939-1940.
Praca z cyklu „Trzydzieści sześć widoków na Górę Fuji”. Seria zawiera drzeworyty przedstawiające największą i najsłynniejszą japońską górę Fuji, widzianą z różnych punktów widokowych od Tokio przez Shizuoka po Shinshu (prefektura Nagano). Cykl ten nawiązuje do znanej serii Hokusai o podobnym tytule. W tej znakomitej serii Tokuriki zilustrował piękno i majestat góry Fuji, świętej góry Japonii. Wielki szczyt pojawia się o świcie i zachodzie słońca, w deszczu i śniegu, z daleka lub dominując na horyzoncie, ale zawsze jako spokojny symbol piękna i potęgi Japonii. Wspaniałe krajobrazy Tokuriki ilustrują tradycyjne japońskie widoki, ale z wyraźnie nowoczesną wrażliwością.
Tokuriki Tomikichirō był wybitnym grafikiem w kręgu artystów z Kioto w XX wieku. Pochodził z rodziny o długim rodowodzie artystycznym. Ukończył Miejską Szkołę Sztuk Pięknych i Rzemiosła, a także Specjalistyczną Szkołę Malarstwa w Kioto w 1924 r. Naukę malarstwa w stylu japońskim kontynuował u Bakusena Tsuchidy (1887-1936) i Yamamoto Shunkyo (1871-1933). Pod koniec lat 20. spotkał Unichi Hiratsuka, kluczową postać w rodzącym się ruchu sztuki sosaku hanga. Unichi udzielił mu lekcji drukowania drzeworytów w stylu "sosaku": samodzielnie zaprojektowanych, wyrzeźbionych, wydrukowanych i opublikowanych. To kluczowe spotkanie przekierowało uwagę Tokuriki na grafikę. W 1932 r. został członkiem stowarzyszenia artystów sosaku hanga „Nihon Hanga Kyokai”. Jednocześnie współpracował z uznanymi wydawcami ukiyo-e, takimi jak Uchida i Unsodo. Zaprojektował dla nich wybitne grafiki w stylu shin hanga. Shin hanga to znaczący japoński nurt artystyczny, który skupiał się na tradycyjnych tematach, takich jak krajobrazy, portrety pięknych kobiet i aktorów. Czerpał inspirację z europejskiego impresjonizmu, łącząc techniki obrazowania efektów świetlnych z indywidualnymi emocjami. Rezultatem tego połączenia była forma sztuki charakteryzująca się techniczną błyskotliwością, prezentująca urzekający, świetlisty, nowy styl japońskich grafik. Przed wojną na Pacyfiku i w jej trakcie stworzył wiele zestawów grafik opartych na tradycyjnych tematach, takich jak "Shin Kyoto fukei" ("Nowy widok Kioto", 1933-4) oraz "Tokyo hakkei" ("Osiem widoków Tokio", 1942). Większość z nich została opublikowana przez Uchidę z Kioto. Po wojnie Tokuriki założył własną firmę wydawniczą o nazwie Matsukyu, która zaczęła również uczyć drzeworytnictwa rzemieślników i artystów, w późniejszych latach wielu z nich było obcokrajowcami. Aż do lat 70. XX w. Tokuriki aktywnie nauczał i pisał, tworząc długą serię artykułów na temat technik druku w magazynie "Hanga geijutsu".
Tokuriki Tomikichiro zmarł w 2000 roku w swoim rodzinnym Kioto w wieku 98 lat. W świecie sztuki, szczególnie wśród kolekcjonerów ukiyo-e, jest on uważany za mistrza japońskiej grafiki w stylu shin hanga.
