Rodkiewiczówna Janina, Cech introligatorski w Wilnie. Zarys historyczny [1929]

Tytuł: Cech introligatorski w Wilnie. Zarys historyczny.

Autor: Janina Rodkiewiczówna [historyczka, absolwentka Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie; prezentowana praca powstała jako jej rozprawa dyplomowa (nauczycielska) pod kierunkiem prof. Kazimierza Chodynickiego i prof. Stanisława Kościałkowskiego].

Wydawca: Wilno, Wydawnictwo Magistratu m. Wilna; Tow. Wyd. „Pogoń"; Drukarnia „Pax", ul. św. Ignacego 5.

Rok wydania: 1929.

Seria: Bibljoteczka Wileńska, nr 1.

Format: 23 cm.

Objętość: 55, [1] s.

Oprawa: Oryginalna okładka broszurowa, papierowa wydawnicza.

Tom otwierający „Bibljoteczkę Wileńską" - serię wydawniczą Magistratu miasta Wilna, powołaną z inicjatywy Komisji Kulturalno-Oświatowej Wileńskiej Rady Miejskiej. Słowo wstępne napisał przewodniczący Komisji, prof. USB Stefan Ehrenkreutz, który jako cel serii wskazał pogłębienie znajomości Wilna i zachęcenie młodszego pokolenia badaczy do studiów nad dziejami miasta. W latach 1929-1938 ukazało się dziewięć tomów; obok prac młodych absolwentów USB znalazły się w serii m.in. szkice prof. Stanisława Pigonia (nr 2) oraz „Walka o Wilno" mjr. Bolesława Waligóry (nr 9). Dalsze tomy uniemożliwił wybuch II wojny światowej.

Autorka, opierając się na źródłach archiwalnych i drukowanych, kreśli dzieje wileńskiego cechu introligatorskiego, powstałego najpewniej na przełomie XVI i XVII wieku. Pierwszymi, którzy oprawiali książki w Wilnie, byli zakonnicy, świeccy introligatorzy pojawili się zaś w XVI stuleciu, gdy pod wpływem reformacji i szerzącej się oświaty rosło zapotrzebowanie na książki. Praca omawia introligatornie działające przy księgarniach, rzemieślników pracujących w domach zamożnych bibliofilów, skład osobowy cechu i jego wybitniejszych przedstawicieli, finanse korporacji, jej stosunek do Kościoła i władz miejskich oraz walkę z „partaczami" - rzemieślnikami spoza cechu. Autorka śledzi losy organizacji przez klęski XVII wieku (pożar Wilna 1610 r., okupacja moskiewska 1655-1661), odrodzenie w drugiej połowie XVIII wieku i okres zaborów, gdy cechy wileńskie przekształcono w związki rzemieślnicze podporządkowane władzom rosyjskim. Po 1840 r. obok chrześcijańskiego działał w Wilnie cech żydowski; w 1885 r. oba połączono, a w 1893 r. władze rosyjskie cech skasowały. Opracowanie figuruje we współczesnych zestawieniach źródeł do dziejów introligatorstwa polskiego XIX-XX wieku.

Proweniencja: egzemplarz bez znaków proweniencyjnych - brak zapisów własnościowych, pieczęci i ekslibrisów.

Zwięzły, źródłowy zarys dziejów wileńskiego introligatorstwa, a zarazem numer pierwszy miejskiej serii, która stała się wizytówką międzywojennej historiografii wileńskiej. Pozycja dla bibliofilów zajmujących się historią oprawy i rzemiosła książkowego, badaczy dziejów cechów oraz kolekcjonerów wilianów i druków kresowych.

Blok zwarty, papier czysty, egzemplarz wolny od zabrudzeń wewnętrznych; karta tytułowa pożółkła, z zabrudzeniami, w stanie dobrym z plusem. Oryginalna okładka broszurowa, papierowa wydawnicza zachowana w stanie bardzo dobrym - rzadkość w przypadku tak wiotkiej broszury z epoki.

ID Katalogowy: 11332-23-A-X