Karabela polska z okresu Konfederacji Barskiej, 2 poł. XVIII w.

dł. karabeli 917 mm, dł. głowni 790 mm, szer. głowni u nasady 37 mm, gr. grzbietu u nasady 6 mm, masa karabeli 550 g

R ę k o j e ś ć otwarta, okucia mosiężne. Jelec krzyżowy, z wąsami. Trzon ze szlachetnego gatunku polerowanego drewna, z głowicą w formie schematycznej głowy orlej z profilu. Okładziny trzykrotnie nitowane z trzpieniem głowni, obwiedzione mosiężną taśmą. G ł o w n i a stalowa, polerowana, o znacznej krzywiźnie, obustronnie profilowana w szeroka bruzdę i wąską bruzdeczkę przygrzbietową. Długie, obosieczne pióro, sztych w linii grzbietu. Na wysokości zastawy, na zewnętrznej stronie, trawiony motyw krzyża łacińskiego w owalnej tarczy na tle panoplii. Ta dekoracja może być interpretowana jako deklaracja aktywnej postawy w obronie wiary.
stan zachowania: 4/4