Technika mieszana: szkic piórem i akwarelą
Wymiar: 31 x 24 cm w świetle passpartue w oprawie 44 x 34 cm
Sygn. z przodu
Krzysztof Jarocki – wyścig
Wyjątkowo ekspresyjna i niezwykle figuratywna akwarela Krzysztofa Jarockiego, przedstawiająca jeden z najbardziej charakterystycznych dla artysty motywów – konia uchwyconego w pełnym galopie wraz z pochylonym nad nim jeźdźcem.
Kompozycja powstała poprzez połączenie swobodnego szkicu wykonanego piórem z akwarelą. Nerwowa, dynamiczna kreska buduje anatomię konia i sylwetkę jeźdźca, natomiast zdecydowane plamy brązów, błękitów i szarości nadają przedstawieniu głębię oraz niezwykłe poczucie ruchu. Jarocki nie próbuje zatrzymać konia w statycznej pozie – przeciwnie, pokazuje go jako czystą energię, pęd i napięcie, jak gdyby na papierze utrwalona została zaledwie jedna sekunda wyścigu.
Szczególną uwagę zwraca oszczędność środków. Fragmenty pozostawione niemal wyłącznie w szkicu sąsiadują z mocniejszymi akcentami akwareli. Dzięki temu przedstawienie zachowuje lekkość, spontaniczność i charakter autorskiego studium, a jednocześnie tworzy pełną, niezwykle sugestywną kompozycję figuratywną.
Praca została znakomicie dopełniona oprawą. Dekoracyjne, jasne passe-partout o wyrazistej fakturze pięknie koresponduje z papierem i podkreśla lekkość akwareli, natomiast starannie dobrana rama w głębokiej, brązowej tonacji nawiązuje do barwy konia. Subtelny metaliczny detal pomiędzy ramą a passe-partout dodatkowo porządkuje kompozycję. Obraz wraz z oprawą tworzy spójną, elegancką i gotową do ekspozycji całość o zdecydowanie kolekcjonerskim charakterze.
To jedna z tych prac Jarockiego, w których szczególnie dobrze widoczna jest jego umiejętność połączenia figuratywności, znakomitej obserwacji konia oraz niemal kaligraficznej swobody kreski.
Krzysztof Jarocki (ur. 1959) – polski malarz, rysownik i rzeźbiarz, którego twórczość jest silnie związana z animalistyką, a przede wszystkim z motywem konia. W swoich pracach artysta koncentruje się nie tylko na anatomii zwierzęcia, lecz przede wszystkim na ruchu, dynamice, sile i elegancji jego sylwetki.
Charakterystycznym elementem jego języka artystycznego jest zdecydowana, ekspresyjna kreska oraz umiejętność budowania przedstawienia za pomocą skrótu i swobodnej plamy barwnej. Konie Jarockiego często sprawiają wrażenie uchwyconych w jednej krótkiej chwili – podczas galopu, wyścigu czy gwałtownego ruchu – dzięki czemu jego kompozycje pozostają lekkie i pełne energii.
Motyw konia stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów jego dorobku, a prezentowana akwarela jest znakomitym przykładem charakterystycznego stylu artysty – połączenia szkicowej spontaniczności, figuratywności i fascynacji ruchem.
