Okazała łyżka stołowa o dużym, głębokim czerpaku i bogato dekorowanym trzonku. Przedmiot wykonany ze srebra próby 800, najprawdopodobniej jako element reprezentacyjnej zastawy stołowej przeznaczony do nakładania potraw, deserów, owoców lub konfitur.
Rozmiar:
Waga:
Czerpak ma regularny, wydłużony kształt owalny, łagodnie zwężający się w miejscu połączenia z trzonkiem. Jego powierzchnia pozostaje gładka, pozbawiona dekoracji ornamentalnej, dzięki czemu stanowi wizualne przeciwieństwo rozbudowanej rękojeści.
Trzonek został ukształtowany jako dekoracyjna, częściowo ażurowa kompozycja floralna. Jego dolną część, połączoną z czerpakiem za pomocą stylizowanego liściastego wspornika, zdobią wydłużone liście oraz reliefowe pasma ornamentalne. W partii środkowej znajduje się rozeta kwiatowa, od której rozpoczyna się najbardziej rozbudowana, przepruta dekoracja rękojeści.
Zwieńczenie trzonka tworzy asymetrycznie układająca się kompozycja kwiatów, liści, giętkich łodyg i wolutowych ornamentów. Poszczególne motywy zostały opracowane plastycznie, z wyraźnym zróżnicowaniem wysokości reliefu.
Forma łyżki reprezentuje nurt neorokokowy, niezwykle popularny w europejskim złotnictwie drugiej połowy XIX i początku XX wieku. Swobodna kompozycja floralna, ażurowe prześwity, motywy wolutowe oraz plastyczne opracowanie kwiatów nawiązują do osiemnastowiecznej ornamentyki rokokowej, interpretowanej zgodnie z upodobaniami epoki historyzmu. Pod względem stylistycznym wyrób można datować na około 1880–1910.
Na odwrocie trzonka, w pobliżu nasady czerpaka, znajduje się wyraźnie wybite oznaczenie „800”. Wskazuje ono na stop zawierający 800 części srebra na 1000 części masy, odpowiadający srebru próby 800. Próba ta była powszechnie wykorzystywana w złotnictwie europejskim, zwłaszcza niemieckim, austro-węgierskim i włoskim.
Stan zachowania: jak na zdjęciach.