Amedeo Modigliani (1884-1920), Portret Luni Czechowskiej (after)

Prezentowana kompozycja jest opracowaniem „after” (według) – nawiązuje do znanego cyklu portretów Luni Czechowskiej, jednej z najciekawszych postaci w kręgu paryskiej bohemy i bliskiej przyjaciółki artysty. Ujęcie w profilu podkreśla typowe dla estetyki Modiglianiego cechy: wydłużoną szyję, smukłą linię nosa, uproszczony rysunek oka oraz syntetyczny kontur, budujący formę bardziej linią niż światłocieniem. 
Tło utrzymane w chłodnych błękitach i szarościach (z widoczną, swobodną pracą pędzla) kontrastuje z ciepłą tonacją karnacji i rudawych włosów, skupiając uwagę na spokojnej, „zamkniętej” psychologicznie twarzy modelki.

Amedeo Modigliani (ur. 1884 w Livorno, zm. 1920 w Paryżu) – włoski malarz i rzeźbiarz związany z paryską École de Paris. Największą sławę przyniosły mu portrety i akty, rozpoznawalne dzięki wydłużonym proporcjom, uproszczonej linii i monumentalnej, syntetycznej formie. Jego twórczość – choć za życia często niedoceniana – stała się jednym z symboli nowoczesnego portretu XX wieku.

Ludwika „Lunia” Czechowska (z d. Makowska; 1894–1990) – Polka związana z Paryżem, postać z kręgu polonijnej bohemy artystycznej. Modiglianiego poznała w 1916 roku dzięki marszandowi Leopoldowi Zborowskiemu; stała się jedną z jego najbardziej znanych modelek i bliską przyjaciółką, sportretowaną wielokrotnie w rysunkach i obrazach. Po II wojnie światowej działała również jako galerzystka (w źródłach pojawia się jako Mme Czechowska-Choroszczo).